OPINION. Te meditosh ne prag te diteve te shenuara të Festave fetare.

Nga Agim NELAJ

Te kuptosh nuk eshte e mjaftueshme, e nevojshme eshte te dish. Nga nje here ti kupton, ose te krijohet pershtypja se e kupton. Ne kete rast krijohet nje barrjere ndaj dijes .”Intelekti kupton”,”qenia di”.. Intelekti eshte vetem nje pjese, por qenia jote eshte e pernjemend. Ne se kupton , kupton vetem me mekanizmin e mendjes , qe nuk eshte po aq e thelle. Mendja eshte vetem nje instrument , nje instrument dobishmerie , i nevojshem per te mbi jetuar.. .Eshte vetem nje instrument mbijetese, nuk, nuk ka si funksionon zbulesen e se vertetes absolute.. nuk eshte nje mjete per te zbulur misteret e fshehta.e të tua, te gjitha priteshmeritë e tua pohojne te shkuaren. Kush heq dore nga e shkuara e tij, heq dore nga deshirat e vetam., ti vjen nga e shkuara. Ti nuk je tjeter gje, vecse grumbullimi i pervojave te tua .Keshtu, qe ai qe heq dore nga vetja , heq dore nga dicka..Te gjitha deshirate tua , te gjitha shpresat. Nga shpresat dhe pritshmeritë. Kur qenia jote rritet , ti e di cfare eshte nje nevoje e ceshte nje deshire. Per ndryshe ,ti nuk do te mundesh te bësh dallimin midis deshirave dhe nevojave..Nje deshire eshte gjithemon e “cmendur’’ , nje nevoje eshte gjithmon e “”arsyeshme’’.

Ne se mohon nevojat e tua, je vetvrases , nese vijon te rrisësh deshirat e tua , je po ashtu, vet vrases .Si njera dhe tjetra jane vetevrasese. Pra ka dy lloji mendesi vetvrasese nje qe mohon nrevojat dhe nje qe rrit deshirat Dallimi midis deshirave dhe nevojave nuk mund te behet kurrë nga jashte, askush tjeter nuk mund te vendos ty se cesht nje deshire dhe cfare eshte nje nevoje . Vec vetedija jote mund te jete masa . Ajo qe per dike eshte nevoje , per dike tjeter mund te jete deshire. Prandaj, nuk eshte e mundur te jepet pergjigje e parapregatitur.. .Shume gjera duhet te mbeten te pashpeguara per shume per shume e shume kohe …

Terë jeta jone eshte nje projektim.Nuk eshte njohje e njemendte , eshte shkuarje pas atyre qe desherojne .Fjala “deshire” mund ta marrish si simbol te ashtuquajtures jete e jona. Jeta eshte nje projektim i deshiruar ; i nuk je duke kerkuar ate qe eshte; ti je duke kerkuar ate qe desherin .Ti vazhdon te deshirosh , dhe jeta vazhdon te jete zhgenjuese , sepse ajo eshte ajo qe eshte..Nuk mund te jete ajo qdo te desheroje ti .Ti do zhgenjehesh .

Ceshtja nuk eshte se raliteti eshte kunder teje , por ti nuk je ne harmoni me realitetin , pervecese neper endrrat etua.. Liria nuk mund te imitohet. Kur qenia jote rritet , ti edi cfare eshte n .Kur njeriu ka arritur ate qe ka piksynuar, gjithashttu, ka arritur dhe gjithe pasojate mundeshme.

Njeriu eshte i varfer , por ama ka oreks , njeriu i pasur nuk ka oreks. Ke zgjedh ,te jesh i varfer dhe te mos kesh oreks , apo i pasur dhe te mos kesh?.Cfare ka ndermend te bej njeriu? Me gjithe ate argjent, flori,me gjithe ate pasuri ?.Ju , mund ti cfrytezoni ato, mund ti hani ato..?.Ju keni gjithecka , por nuk keni oreks per ate., per te cilen keni luftuar gjithe kohen.Ju keni arritur sukses- dhe une them perseri dhe perseri qe askush nuk deshton ne kete menyre .Ju keni arritur vendin qe deshironi te arrini , por ju, ishit ne dieni .Ju keni miliona, por nuk mund te flini., Ju gjith e jeten tuaj perpiqeni , mundoheni te fitoni para, duke menduar se ne nje dite te bukur, kur ju ti keni ato, ju dote filloni te beni nje jete qete.Por ju keni qene ne tension gjithe jeten tuaj.,- tensioni u be disiplina juaj, dhe ne fund te jetes tuaj, kur i keni arritur gjithe parat e deshiruar, ju nuk mund te qetesoheni.

E gjithe jeta ka qene; e disiplinuar nen tension. Dhe dhimbjet dhe shqetesimet, nuk ju lejojne te relaksoheni,.Prandaj ju nuk jeni fitues, ju jeni humbes. Ju humbisni oreksin,ju shkateroni shendetin tuaj,ju shkatroni ndjeshmerin tuaj, sensibilitetin tuaj,. Ju shkaterroni ndenjat e bukurise-sepse nuk ka kohe per te vetem se si te besh para. Ja kjo eshte arsye e depresionit. Ja pse ndodh kjo ne vendet e zhvilluara dhe vetem ne ambjentet e shtresave me te pasura.

Ne fund te fundit ai kupton se jeta etij eshte e pa kuptimt…Njeriu me i pasur ne bote eshte njeriu me i varfer ne bote,.Ka njerez te varfer tek te cilet ju do te gjeni nje pasuri te pafund. Ata nuk kane asgje, por ata jane te pasur. Pasuria e tyre nuk konsiston ne vlera monetare por ne qenien e tyre, ne pervojat shume dimisionale. Dhe ka njerez te pasur te cilet kane gjithecka, por jane absolutisht te pasur, te cilet jane bosh dhe jo prodhues. Ne jete, pike se pari duhet pa tjeter duhet te gjesh kuptimin e momentit te vertet. Ka te pasur qe e kuptuan se nje dite te bukur duhet te terhiqen nga e gjithe kjo dhe te shkojne ne kerkim te vertetes, ne kerkim te kuptimit. Kjo do te thote te udhtosh ne vete vete ”TE UNI YT” gjithecka qe ke humbur fillon te rikthehet.

w

Everteta eshte me teper nje” kerkim “sesa nje “zotrim”.NjerIu ndihet i pasur vetem per dyshimet e veta..Njeriu i sotem perballet me nje bote sa absurde aq dhe armiqesore, madje dhe te paparashikueshme.

Profetet i kane ven rendesi “medimit te mesdits”Qyterimi mesdhetar i lashte, i shenjuar nga drita e mesdites. E ardhmja nuk mud te parashikohet, por eshte e domosdoshmja qe te gjendet drejtpeshimi i munguar ne zhvillimin e botese moderne.

Midis mases dhe teprise, nuk duhet nguruar perte zgjedhur te paren/Urtesia e te pareve , shihet si nje reference e vyer dhe tejet e dobishme per kohen tone ”Mendimi mesdites” qe ka ne themel masen dhe mos kapercimin e kufijve, pertej te ciles gjithecka tjetersohet dhe del jashte kontrollit, eshte tejet aktual ne nje bote qe rrezikon te shkoje drejt zhvlersimit te gjithe vlerave mbi te cilat eshte ngritur dhe ka perparuar. verteta gjithnje duket paradoksale,mirpo asnje forme tjeter e te mesuarit nuk mund ta zevendesoj.Ky qendrim eshte ne kundershtim me prirjen qe mbizotron ne psikologjin moderne e cila thekson me shume “pershtatjen” se sa “miresine”. Librat shkollor te japin receta se si duhet te arrihet “lumturia “ apo si arrihet “qetesia shpirterore”. Motoja e iluminizmit” eshte ‘’merr guximin te dish”.Kjo nen kupton“diturin tende”” Evuluconi njerezor eshte rrenjezuar ne pershtatshmerin, e njeriut dhe ne tiparet te pashkatrueshme te natyres se tij, te cilat e shtergojne ate te mos pushoj te kerkoj kushte, te cilat i pergjigjen me mire nevojave te tij te verteta.

w

Pse eshte ruajtur kjo ne subkoshiencen tone? Askush nuk eshte i ri ne kete bote.Te gjithe ne lindim perseri dhe perseri dhe nuk ka patur ndonje kohe qe ne nuk kemi ekzistuar .Ate qe kemi njohur nga e kaluara, ka kaluar ne , nenvet dijen dhe rezulton e varrosur brenda nesh, ne mijra shtresa.Ne se ne te kaluaren, ne e kuptonim rendesin, si dhe dhe te fshehtat me te thella .,ne kemi perjetuar nje fare zbulimi te brendeshem , atehere kujtesa dremit per kete, diku ne skutat e thella te subkoshiences..Arsyea mund ta mohoj plotesisht ekzistencen e kesaj krijese , por ajo nuk mund te arrije ato thellesi ku ruhet ajo.Me fjale te tjera, ai qe lutet, merr pergjigjen .Dhe bashke me kete rezonance , fillon te futet perjetimi hyjnor .Pavarsisht se tingulli i lutjes jepet me zerin njerezor , reflektimin i tij perseritet me fuqi te re , ai eshte mbushur me energji te reja. Ne se tingulli mund japi nje ndikim tek frutat , zarzavatet dhe qumeshti , pse ai, nuk mund te ndikoj tek ne ne ?Semundjet dhe shendeti kushtezohet nga vale te caktuar zanore, prandaj ne te kaluaren njerzit ndermerrnin veprimtari pastruese.Pohimi i nuk justifikon vet veten – ate ejustifikon dobia etij.Te feja si kriter i se vertetes eshte dobia.Paracels , zbuloi se njeriu semuret vetem atehere kur prishet lidhja harmonike midis tyre dhe yllesise , nen te cilin ai ka lindur..Ky pohim ka nevoje per nje shpegim te shkurter .shume me perpara Paracelsit ., Ne mendojme se ato gjera per te cilat e kemi veshtire t’u gjejm shpegim , jane te bazuara vetem tek besimi i verber .Kuptimi i shkences konsiston ne ate qe te studioj nderlidhjen midis shkakut dhe pasojes .Cdo gje qe ndodh ne toke nuk eshte pa shkak ; mirpo keto shkaqe mund ti mos i kuptojme.

E arthmja nuk mund te vecohet ngae kaluara .Ajo eshte e lidhur me ate ;; ajo se cfare do te behet neser , do te varet nga ajo se cili keni qene deri tani, Esnte krejtesishte e qarte ,se jeta i nenshtrohet ndikimit ,dhe ajo nuk mund ti shmanget ketij ndikimi,.E qarte mbetet tjetra; A ka ndikimi per cdo njeri te vecante? Natyra i jep cdo njeriu gishtin e madh te dores, i cili ,ne vetvete ,eshte unik,ai eshte i vetem dhe i paperseritshem .

Natyra, llogarit te gjitha ne te tilla imtesi , sa qe i jep cdo njeriu te vetmin ne llojin e saj , gishtiin e madh te dores ,vula e te cilit nuk i ka perkitur asnjehere. dhe nuk do ti perkuas askujt tjeter.

Ne se natyra mund ti sjelli cdo njeriu aq individualitete , sa qe merr parasysh dhe nje gje te till aq te pa rendesishme sa gishti i madh i dores –nje gje, e cila nuk ka ndo nje vlere te vecante dhe duket e pa kuptimte,,, nese natyra te jep tipare individuale edhe gishtit, atehere pse nuk eshte ne gjendje ajo te ti japi cdo jete unike edhe shpirte unik?D uket se ajo nuk ka shkaqe per te mos e bere kete..Por shkenca levize me ritme te ngandalta – dhe kjo eshte mire!Shkenca leviz perpara gradualisht .Ajo shikon vetem faktet.Metafizika, astrologjia ne pergjithesi eshte studimi te arthmes .Shkenca eshte studimi i te kaluares.Shkenca studion pasojat e gjerave qe ekzistojne sot.P.sh. cdodh me faren , me sa duket ne kete fare te ngajshme me berthamen, eshte fshehur programi i perfunduar .Pa nje program te tille , per cfare do te ishte nje fare?.Ajo permban ne vetvehte gjithecka do te rritet prej saj.Cdo bime qe rritert duhet te jete i fshehur ne nje fare menyre, brenda te fara;Hena dhe yjet kane ndikim ndaj nesh. Egjithe jeta perfaqeson, ne vetvete, nje teter te vetme

w

Ne jetojmë në një botë ku njerëzit nuk thonë atë që ndjejnë dhe nuk ndjejnë atë që thonë?

ërpjekja juaj për tu futur sa më thell në katakombet e nënëvedijes, ( vështrim brënda vetes)evidenton diçka reale në jetën e përditëshme.Njerëzit mund të mos e din,por e ndjejnë ,mund të mos e shpegojnë por është e përditëshme, marrëdhenia e tyre me gjithësinëJu flisni për skajet e dy botëve( bota tokësore,qiellore,bota e brëndëshme etj. Rrubullaksia e tyre ka si rezultante nr.9), …ndjenja si krymbat që gryejnë drurin( ndryshku-hekurin,mola-veshjet,uji-gurin dhe shpirtin–brenga).Më tej vazhdoni: …askush nuk vinte re asgjë… ti mërgon me diellin( Përndimi i diellit na njofton se na u “vodh” dhe nje dite ).unë ndjej trishtim…me dhimbjen time kozmike etj.

Përtej misterit fshihet një e vërtet…që të bënë të vësh në dyshim gjithëçka di.Njeriu jo gjithëmon është i vetëdijshem për vlerat që ka, për forcën që ruan në vehte,për aftësin tërheqëse që vepron pa dienin e tij, jo vetem, por në kundërshtim me vullnetin e tij. Secili nga ne bën përpjekje të çliroi veten nga zona të errta(te shembi mure),kërkon të nxitë pjesë të fjetura të pasioneve. Ndoshta pasioni,dashuria i mundëson njeriut të gjej atë pjesë që e kërkon gjithë jetën.Ajo që mendojmë u perket të gjithëve,vetëm ajo që ndjejmë është e jona.Kushdo nga ne po të kthej kokën prapa, do të gjej shumë zhgënjime,kjo se njeriu lufton të mbetet njeri,por vet fati është zhgënjyes.Jo gjithëmon ne besojmë në veten tonë,deri sa dikush zbulon se thellë brënda nesh është diçka e vlefshme,me vlerë për tu dëgjuar,e denjë për tu besuar,e shënjtë për tu prekur.Në rrugë gjithëmon ka gurë.Dikush me to bënë urë për bashkëpunim dikush mure për të penguar.(SARANDANEWS.AL)///

Të gjitha reagimet: