ISMAIL KADARE në jetën time.

Nga Dhimitra MALO- BOGO

Isha në gjimnaz kur mësuesja e letërsisë Vera Gjergo na fliste me entuziazëm për shkrimtarin që sapo ishte bërë i njohur. Ajo më bëri ta dua dhe ta lidh jetën time me letërsinë. Më vonë ato pak leksionet e Kadaresë në fakultet i mbaj mënd si dje..Kanë kaluar 45 vjet…Nga ditari tim atëhere …«Më në fund erdhi dita e leksionit të Kadaresë. Prisnim me padurim që ta shikonim dhe ta dëgjonim nga afër. Të gjithë në auditor secili në vendin e vet, mbi 70 studentë. Ai hyri në sallë me një pardesy ngjyrë krem. Asnjë nuk pipëtinte. Në ato sekonda ( kur bënte hapat nga dera e sallës tek katedra ) donim të lexonim shprehjen e tij që na u duk pak e vrejtur. Dhe nuk gabuam. Atë e nervozoi heshtja jonë absolute dhe tha.. çështë kjo heshtje…Kaq ….Pse e tha këtë ? Mbase iu duk i tepërt ky vlerësim … Filloi të na fliste për modernizmin, për Kafkën…. Na lexoi disa paragrafe…. Ne më vonë diskutonim me njeri- tjetrin dhe jo vetëm nuk na dukej i rrezikshëm Kafka por po na pëlqente.»

Në vitin e fundit të fakultetit 1977-78 na jepte leksione për letërsinë shqiptare një pedagog i ri i sapoardhur nga Gjirokastra , Foto Malo (me të cilin një vit më vonë u martova ) dhe dëgjoja më shumë interes fakte interesante nga jeta e Kadaresë dhe që Foto i botoi në dy librat e tij.

Në gjimnazin Sami Frasheri në Tiranë punova si mësuese e letërsisë . Aty ishte nxënëse Gresa Kadare, vajza e Ismailit. Sa shumë i ngjante në pamje.Shpesh bisedoja për të me kolegen time Natasha Milkani që e kishte nxënëse Gresën. I kërkoja hartimet e saj që të shikoja si shkruante. Krejt e veçantë.

Po e mbyll këtë shkrim me një MIRËNJOHJE pa fund për gjeniun shqiptar . Sa herë jam ndodhur në Europë në konferenca për emigracionin dhe u them njerezve se jam nga Shqipëria , ndeshem në entuziazmin e tyre të thonë …Aaaa nga vendi i Kadaresë… Kjo më emocionon shumë dhe nga shpirti më del urimi : Të paçim me shëndet që përjetësove Shqipërinë në kulturën botërore./sarandaNews.al//