Opinion. Njeriu intelektual…

Nga Selim BELORTAJA

Përkufizimi i “njeriut intelektual” mbetet një diskutim sa interesant aq edhe ..i pazgjidhur! Siç mbetet edhe një fushë e hapur spekullimesh. Përdorimi abuziv i termit shpërthen sidomos në kohë fushatash zgjedhore. Nuk di dhe s’kam për ta marrë vesh kurrë pse udhëheqësit rreken kaq lodhshëm që kandidatin e tyre ta paraqesin medoemos si …intelektual! Kur njeriu i mirë që do të shërbejë komunitetin mund ti takojë

niveleve nga më të ndryshmet. Mund edhe të mos jetë ..intelektual (në kuptimin që përdoret! Vjen pastaj “elita intelektuale” -një filtër tjetër që të çon më lart akoma në shkallaren e intektualizmës. E në fund, gradën më të lartë e mban ai që thirret ..”intelektual i shquar”! Ne siç dihet s’e kemi problem t’i përdorim pa kursim të tre nivelet! Bile titulli “intelektual i shquar” përdoret edhe më dëndur se sa ..intelektual i thjeshtë!

Po ç’janë në fakt e çduhet të jenë tiparet e këtij tipi para se ta thërresim e prezantojmë si ..intelektual? Kritere fikse nuk ka e as mund të gjenden. Dikush konsideron të tillë mbajtësin e diplomave, e çertifikatave akademike, titujt e gradat shkencore; dikush kualifikon vetëm shkollimet e kurset jashtë vendit, dikush sheh shkrimet e librat e botuara (numurin, se për cilësinë as që pyet njeri), dikush faktin që personi del në TV-ra bile ka një vend të përhershëm në tryezat e ripërtypjes së debatit, etj etj. Shikohen madje dhe tipare krejt të jashtme si mbajtja e syzeve, pirja e njëpasnjëshme e dy kafeve, përdorimi i dendur i fjalëve të huaja, etj etj.

Me ç’kam parë e dëgjuar por edhe nga ç’më thotë mendja ime, tipari thelbësor që e dallon intelektualin nga qytetari mesatar mund të përblidhet në këto 3 pika:

– shpirti i së vërtetës, kërkimi i parreshtur i saj, refuzimi dhe përqeshja e tabuve, klisheve dhe slloganeve që i ofrohen të gatëshme, dyshimi e marrja me rezervë e çdo gjëje që i serviret si “drejtë”, “e saktë” dhe “e vetëkuptueshme”,

– ndjeshmëria e lartë ndaj interesit (dëmit apo dobisë) publike apo kombëtare

– Vetëinformimi dhe zotësia për t’i lexuar e kuptuar teknikisht thellë zhvillimet: çfarë po ndodh e pse po ndodh?

– Kurajua për ti thënë gjërat dhe sidomos për ..të vepruar, në mbrojtje të parimeve më sipër. Gadishmëria për të sakrifikuar interesin e vet të ngushtë për diçka të madhe e parimore.

Me këto kritere përmbytja e madhe “intelektuale” që na rrethon kuptohet që do të reduktohej në ..një vijë uji modeste, por ama krejt e kulluar dhe …shumë më e vlefshme!///