Rubrika-MEMORIE & LETRA: Letër për Pirro Naçin në Athinë

=Startimi sot i kësaj Rubrike (MEMORIE & LETRA) ne trajtën e një korrespondece publike me veprimtarin sarandiot dhe gazetarin e SARANDANEWS.AL në Athinë, Pirro Naçi, mëton të risjelle ne vëmendje figura dhe personazhe që bartin vlera sociale, kulturore, etj., nga hapësirsa e rajonit të Sarandës, që fokuson ky Portal. Kuptohet, larg flamujve partiakë të çdo lloj ngjyre. Here pas here: Pikëpamje, optikë, ide, objeksione, pavarësisht linjave zyrtare

Po kështu, në këte Rubrikë, do te sillen edhe herë pas here, fokuse nga realiteti i sotëm në optikën e Vëzhgimeve, Fejtoneve, Pamfleteve , Fotovëzhgimeve, etj., sipas ‘gjuhës’ së zhanrit të publiçistikës =

I DASHUR PIRRO,

,=Falë mediave sociale, ne MEMORIE për sot po risjell një letërkëmbim të 26 marsit 2020, me shkrimtarin dhe poetin Ylli XHAFERRI , (Sot i ndarë fatkeqësish nga jeta ) ish bashkëstudent i viteve ’70 në Qytetin STUDENTI, që rrok dhe ndan si homazh, kujtimet për VANGJEL NASHO DALANIN, një poet i talentuar nga Livadhjaja e rajonit te Sarandës i cili befas, u nda fatkeqësisht nga jeta në vitet e bukura studentore )

YLLI XHAFERRI, VANGJEL DALANI, NA IKU SI NË ËNDËRR…(26 mars 2020)

.…YLLI I DASHUR ,

Të falënderoj për risjelljen e atyre ditëve të dhimbshme në Qytetin Studenti përzier me kujtimet studentore për një nga shokët e miqte e mi, siç ishte edhe shoku juaj, Vangjel Dalanin, me sytë blu si deti Jon dhe pamje sic e ngacmonim shpesh ,“prej Esenini” ……

Ishim në atmosferën e Vitit të Ri dhe gjithkush do të vriste mendjen si të mbërrinte sa më shpejt në shtëpi…Ju Ylli e kishit fare kollaj, me tren. Një çap e gjysëm, ja Durrësi dhe ja Rogozhina. Po ne, djemtë e dhe vajzat e jugut, duhet të bënin ca hapa më shumë .Me ritmin frenetik të fundvitit u shpërndamë me idenë që në stacionin e fundit të trenin në Ballsh, mund të shiheshim për herë të fundit për vitin e vjetër…1976..… Por nuk u pamë Ylli i dashur …

Pa kaluar shumë ditë, ne morëm vesh, ndoshta të parët se Vangjeli kish udhëtuar me një skodë “saurel” qe transportonte qymyrgurin e Memalijat, sipër mbi karroceri, natën, nga Ballshi deri në Sarandë….Me sa duket, bronkiti i dhjetorit dhe kolla e tij e atyre diëve u bënë shkak për nje gjëndje të rënduar e gati pa kthim të shëndetit të tij të brishtë.…

…Pak nga pak, por si kokrra plumbi, I mësuam të dhënat e fundit për Vangjelin…..Kish fjetur në hotel “Butrinti” ,Ylli . Vetëm. Vetëm, 15 km larg pragut të shtëpisë në Livadhja…Pa ngrohje…Kish patur komplikacione dhe temperaturë siç mësuam të gjithë ..Kur e çuan në spital ishte tepër vonë…dhe kish .ndodhur e pabesueshmja për të gjithë ……Një gjëmë e vërtetë për prindërit e tij…për xha Nashon babain tij, ish mësues në pension , për Spiron , Zison dhe Irodhin,vëllain e vogël, (të cilin nga ato ditë e deri sot e kam mik shtëpie …) për motrën aso kohe në Përmet dhe gjithë të afërmit dhe miqtë e tij të shumë……

…Pastaj udhëtimi-homazh me autobus i shokëve të kursit të degës së gjuhë-letërsisë nga Tirana në Livadhja…..Linja e dhimbjes..Me ne, ishte edhe prof.i respektuar, Capajevi(Gjokutaj) I cili pati meritën që poezitë e Vangjelit t’i mblidhte në këtë Vëllim që ju keni vendosur në status……..Ato që më mbetën në mendje sot e gjithë ditën nga ai udhëtim I dhimbshëm, ishin syë e përmallshëm të nënës së Vangjelit dhe duart e saj te lidhura kryq që tek cdonjeri nga ne, shikonte Vangjelin e saj…..Dhimbjen e përkorë të xha Nashos, babait të tij …dhe protokallen në oborrin e shtëpisë . Disa nga ne, e kishin parë atë portokalle më parë…në poezinë e Vangjelit…

.Dhoma e tij ishte kthyer në një muze nga barba Nasho, babai i Vangjelit…… ….Ylli, nuk dua të shtoj më tepër, nga ju në portretin e shokut tone student….Kur shpesh na ndodhte që ishim ne të dy që e “mbyllnim “ sallën e studimit në godinën tonë nr.14 pas leximeve për provimet, të degjoja ndonjë poezi të re lirike nga “Esenini” i kursit tonë……U befasova më pas, kur vargjet e poezisë “Në sezonin e provimeve” i pashë të përfshira në vëllimin e tij ….. “Rruga për tek zemrat:’’…Detajin …”Çimi fik dritën e fundit”….me portretin e shokëve tanë të dhomës e pashë në në strofë…:”Naimi me vargjet si fyej të ëmbël /E vë Flamurin në gjumë,/E bukura Fredit qepallat ia ul,/ Çimi fik dritën e fundit”…./Bujarin e zgjon një varg i Majkovskit…”…

Ylli I dashur….të falënderoj për këtë homazh dhe nostalgji që na risolle të gjithëve, ne ish studentëve të Godinës nr.14, me mimozat në rrugën për te mensat dhe mimozat në oborrin e Fakultetit tonë të dashur. ……..Kuptuam më pas se, ngado qe na hodhi fati, ne veri a jug,, ku pertypnim shpesh bukë misri; kishim marrë me vete edhe valiçen prej kompensate të kujtimeve të dashura., bashke me sytë blu te Vangjelit. tonë .Te pershendes, mik i gjenerates se mallit! Shkëlqim (Hajno).///SARANDANEWS.AL///