VËZHGIM: Hasan Tahsini pa Shtëpi Muze

Nga Sofokli MEKSHI

Na ishte njëherë një grup njerzish me mënd ,në këtë vend.Ata hapën fletët e historisë së pasur të Shqipërisë,Ju doli para Njeriu i madh i shkencës dhe i filozofisë,i cili na paskësh drejtuar si rektor i parë , Universitetin e Stambollit.Me emrin Hoxhë Tahsini,më parë,ndërsa ne e njohim me emrin Hasan Tahsini.Dhe projektuan e ndërtuan, në fshatin e tij ,në NINAT,një shtëpi -muze,të plotësuar me të gjitha reliket,me materialet e shkruara e të botuara prej Tij.

Shkurt, me gjithë të mirat që meritonte ajo Kokë e Madhe.Pa u bënë inaugurime e sesione shkencore të merituara për Hasanin – Dijetar.Pa shkuan vite dhe ajo Shtëpi-Muze ku shumë nxënës nga krahina, vinin për të bërë orët e Historisë e të filozofisë, nuk po ndriçonte si më parë.

Rrënimi filloi nga brenda duke vjedhur gjithçka të vyer që kishte në të dy katet e ndërtesës, në qëndër të fshatit .Viti i mbrapsht i 1997,i prishi edhe fasadën,dyshemet e dhomave deri tek çatija .Një rrënim i historisë.Pas këtij viti asnjë përçapje nuk u bë nga autoritetet përgjegjse për ta kthyer Shtëpinë Muze,siç ishte,në mos më mirë,pasi historianët kanë zbuluar,të tjera vlera të Dijetarit tonë të Madh.Si një shtatore e pavlerë,Shtëpia – Muze e Hasan Tahsinit,qëndron ende në mes të Ninatit,e nxirë,e fyer ,e përdhosur,e grabitur dhe figura e Tahsinit ,e poshtëruar.Të vjen të thuash “në mirë të mos ishte bërë.”

Duke përdorur fjalën shtatore për këtë shtëpi të katandisur keq e mos më keq,m’u kujtuan disa vargje të poemës së mjerimit,shkruar gati 100 vjet më parë”Merreni këtë shtatore e falnia dikujt,ndonjë ministri a deputeti,e në s’gjetët askënd,falnia perëndisë klasike” Unë ,si ateist i vogël,s’kam punë me perëndinë,por me deputet e ministra,me kryetar bashkish e prefektë,etj,etj.

Çdo muaj apo më shpesh ,këta zyrtarë kalojnë me makina para kësaj shtatoreje të shëmtuar,vijnë për përvjetorë apo në festa,vijnë për fushata elektorale e për shumë sebepe të tjera.Madje pa u skuqur faqja fare ,e përmendin nëpër fjalime emrin e dijetarit të madh!O njerëz ç’bëhet kështu!Pse kjo heshtje-varri për Shtëpinë e Hasan Tahsinit.Ndoshta mjaftohen me shtatoren e tij pranë detit,në qytetin e Sarandës !!!Ndoshta,Ndoshta.Por kjo,kurrsesi nuk mund të jet e pranueshme për askënd.Rreth dy kilometra më larg,e vogël por e zbukuruar dhe plot lezete,është Shtëpia-Muze e shkrimtarit disident, Bilal Xhaferi ,edhe ky nga fshati Ninat.

E rrethuar me një bahçe plot gjelbërim,me ullinj plot kokrra ,ta ka ënda të futesh e të qëndrosh për të” biseduar” me shkrimtarin e madh,por edhe me mbesën e stërmbesën e tij,të cilat,vijnë që nga Saranda,për t’u kujdesur për shtëpinë e ngritur në nderim të dajos së tyre.Dëshiroj që,mbas disa vitesh,edhe kjo Shtëpi -Muze ,të mos kthehet si ajo e Hasan Tahsinit.Dëshiroj.Dëshiroj që dikush të zgjohet nga gjumi tinzar disa vjeçar e të ndërmarr një punë të furishme për ta kthyer plot dritë ,ashtu siç ishte Shtëpia Muze e Hasan Tahsinit,në Ninat të bashkisë Konispol,në Qarkun e Vlorës.Dëshiroj!/sarandaNews.al///

SHTËPI -MUZE